Wystąpili byli stypendyści tej fundacji: pianista Łukasz Trepczyński, sopranistka Karolina Sambor-Kobiałka oraz skrzypek Szymon Telecki, a także pianista Paweł Pawlik. W programie znalazły się m. in. utwory Chopina, Wieniawskiego, Moniuszki, Paderewskiego, Szymanowskiego.

Koncert rozpoczął Przedborzanin Łukasz Trepczyński. Wśród zagranych utworów nie zabrakło oczywiście słynnego „Poloneza As-dur op. 53”. Licznie przybyła publiczność nagrodziła młodego pianistę kilkuminutową owacją na stojąco, a w oczach niektórych widzów pojawiły się łzy wzruszenia. Był to już drugi koncert Łukasza w Przedborzu, ale pierwszy dla tak wielkiej publiczności.

– Koncert był dla mnie wyjątkowy z tego względu, że po pierwsze zagrałem w takie uroczyste dni jak Dni Przedborza, a po drugie zagrać przed swoją publicznością to jest bardzo odpowiedzialne, chce się dać wszystko najlepsze co się ma w sobie i to było dla mnie bardzo odpowiedzialne zadanie na dzisiaj, żeby tu wystąpić. Większość ludzi znam i to jest naprawdę poważna sprawa żeby pokazać się jak najlepiej, z jak najlepszej strony przed swoją publicznością. Gdzieś za granicą czy na jakimś innym koncercie w Polsce zawsze jest łatwiej z tego względu, że nie znamy się ze słuchaczami, nawiązujemy dopiero ten kontakt na scenie i to jest przez muzykę, to jest o wiele prostsze dla mnie niż wyjść i wystąpić przed ludźmi, których prawie wszystkich znam. Wiąże to się dla mnie także z dużym sentymentem do tego miejsca. Już przed koncertem towarzyszyły mi takie emocje mieszane: z jednej strony radość, że będę tutaj mógł dziś wystąpić, a z drugiej strony jest właśnie ta odpowiedzialność, aczkolwiek uważam że dałem z siebie 100% i wyszło naprawdę dobrze – mówi Łukasz Trepczyński.

W dalszej części koncertu można było usłyszeć cykl pieśni skomponowanych na fortepian w wykonaniu sopranistki Karoliny Sambor-Kobiałki przy akompaniamencie fortepianu, na którym zagrał Paweł Pawlik. Skrzypek Szymon Telecki wraz z Pawłem Pawlikiem wykonali transkrypcje utworów na skrzypce i fortepian, a na zakończenie „Sonatę d-moll op. 9” Szymanowskiego, także na skrzypce i fortepian.

(pg)

1.	2.	3.	4.	5.	6.
7.	8.	9.	10.	11.	12.
13.	14.	15.	16.	17.	18.